ห้ามภิกษุฉันกระเทียม

      สมัยนั้น พระพุทธเจ้ากำลังทรงแสดงธรรม แก่พุทธบริษัทหมู่ใหญ่อยู่ มีภิกษุรูปหนึ่งฉันกระเทียม ท่านเกรงว่ากลิ่นของกระเทียม จะรบกวนสมาธิของภิกษุทั้งหลาย จึงออกไปนั่งฟังธรรม อยู่ภายนอกหมู่บริษัท      พระพุทธองค์ทอดพระเนตรเห็น จึงรับสั่งถามภิกษุทั้งหลายว่า      " ทำไมหนอ ภิกษุนั่นจึงนั่ง ณ ที่สุดส่วนข้างหนึ่ง ? " ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า      "ภิกษุนั่นฉันกระเทียม พระพุทธเจ้าข้า และเธอคิดว่ากลิ่นกระเทียมจะรบกวนภิกษุทั้งหลาย จึงนั่ง ณ ที่สุดส่วนข้างหนึ่ง"      พระพุทธเจ้าตรัสว่า      "ภิกษุทั้งหลาย ! ภิกษุฉันของใดแล้ว จะพึงเป็นผู้เหินห่างจากธรรมกถาเห็นปานนี้ ภิกษุควรฉันของนั้นหรือ ?"      ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า      "ไม่ควรฉันพระพุทธเจ้าข้า"      "ภิกษุทั้งหลาย ! ภิกษุไม่พึงฉันกระเทียม รูปใดฉัน ต้องอาบัติทุกกฎ"      ต่อมา พระสารีบุตรอาพาธ เป็นลมเสียดในท้อง พระโมคคัลลานะไปเยี่ยมถามพระสารีบุตรว่า เมื่อก่อนท่านเป็นลมเสียดในท้อง ท่านหายด้วยยาอะไร ท่านตอบว่าท่านเคยหายด้วยกระเทียมจึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระพุทธเจ้า ๆ จึงรับสั่งว่า      "ภิกษุทั้งหลาย ! เราอนุญาตให้ฉันกระเทียมได้ เพราะเหตุอาพาธ"