“ภิกษุทั้งหลาย ! เราจะแสดงกรรมทั้งกรรมเก่า
กรรมใหม่และความดับกรรมพร้อมทั้งวิธีปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งกรรม
พวกเธอจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจะกล่าว
ภิกษุทั้งหลาย ! ก็กรรมเก่าเป็นไฉน
ตาอันบัณฑิตพึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า อันปัจจัยทั้งหลายปรุงแต่งแล้ว สำเร็จด้วยเจตนา
เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา หู...จมูก...ลิ้น...กาย...ใจอันบัณฑิตพึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า
อันปัจจัยปรุงแต่งแล้ว สำเร็จด้วยเจตนา เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา
ภิกษุทั้งหลาย ! นี้เราเรียกว่ากรรมเก่า
ภิกษุทั้งหลาย !
ก็กรรมใหม่เป็นไฉน กรรมที่บุคคลทำด้วย กาย วาจา และใจในบัดนี้
นี้เราเรียกว่ากรรมใหม่
ภิกษุทั้งหลาย
! ก็วิธีดับแห่งกรรมเป็นไฉน นิโรธที่ถูกต้อง วิมุติ
เพราะความดับแห่งกายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม นี้เราเรียกว่า ความดับแห่งกรรม
ภิกษุทั้งหลาย
! ปฏิปทาอันเป็นเครื่อง ให้ถึงความดับแห่ง
กรรมเป็นไฉน อริยมรรคมีองค์ 8 ประการ คือ 1.
สัมมาทิฐิ 2. สัมมาสังกัปปะ 3. สัมมาวาจา 4. สัมมากัมมันตะ 5. สัมมาอาชีวะ 6.
สัมมาวายามะ 7. สัมมาสติ 8. สัมมาสมาธิ
ภิกษุทั้งหลาย
! นี้เรียกว่า ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งกรรม
ภิกษุทั้งหลาย
! กรรมเก่า กรรมใหม่ ความดับแห่งกรรม และข้อปฏิบัติให้ถึงความดับกรรม
เราได้แสดงแล้วแก่พวกเธอด้วยประการดังนี้แล
กิจอันใด
ที่ศาสดาผู้เอ็นดู แสวงหาประโยชน์เกื้อกูล ผู้อนุเคราะห์แก่สาวกทั้งหลายจะพึงทำ
กิจนั้นเราได้ทำแล้วเพราะอาศัยอนุเคราะห์
ภิกษุทั้งหลาย
! นั่นโคนไม้ นั่นเรือนร่าง เธอทั้งหลายจงพยายาม อย่าประมาท
อย่าได้เป็นผู้มีความเดือดร้อนใจในภายหลังเลย
นี้เป็นอนุศาสนีของเราเพื่อเธอทั้งหลาย”
ขยายความ
ที่ท่านว่าตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ เป็นกรรมเก่านั้น หมายความว่าเป็นของมีมาก่อน
พอเกิดขึ้นมาก็มีมาเองแล้ว
ที่ว่าสำเร็จด้วยเจตนานั้น หมายความว่าต้องตั้งใจ จึงจะสำเร็จกิจ
มีการดูด้วยตาเป็นต้น
ที่ว่าเป็นที่ตั้งแห่งเวทนานั้น หมายความว่าเกิดชอบใจ ไม่ชอบใจ หรือเฉย ๆ
ที่ว่ากรรมใหม่นั้น ท่านระบุลงไปที่การกระทำทางกาย วาจา และใจ ที่เป็นปัจจุบัน
ไม่ว่าจะเป็นกุศลกรรม อกุศลกรรม หรือเป็นกลาง ๆ ก็ตาม
จัดเป็นกรรมใหม่เพราะเป็นสิ่งที่เราทำขึ้นใหม่
ที่ว่าความดับแห่งกรรมนั้น
ท่านระบุไปที่วิมุติคือความหลุดพ้น ที่เกิดทางกายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม
คือต้องดับกันที่การกระทำทางกาย วาจา และใจนั่นเอง
ที่ว่าข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งกรรม
ท่านก็ระบุไปที่ อริยมรรคมีองค์ 8 ประการ
ในท้ายสุด ทรงเตือนภิกษุมิให้ประมาท ทรงทำหน้าที่สมบูรณ์แล้ว
ถ้าเราปลีกตนออกสู่ที่สงบสงัด มีความเพียรไม่ประมาท
เราก็จะไม่เป็นผู้ที่ต้องร้อนใจในภายหลังอีกต่อไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น